Bu hafta başında yeni bebek sahibi olan arkadaşlarımla görüştüm, ve bebeklerle de tabii! Karamsar bir dönem güzelleşiverdi onların sayesinde.
İnsan kendinden dışarı çıkmaya, hayata baktığı gözlüğünü değiştirmeye ihtiyaç duyuyor kimi zaman. İşte bu saf ve güzel bebekler de bambaşka bir dünyanın kapısını açtılar bu hafta bana. Tam anlamıyla muhtaç bir canlının varlığını fark ettim; yedirilmezse ne yer ne içer, giydirilmezse çıplak kalır, sevilmezse büyüyemez. Her şey bu ihtiyaçlar karşısında ne kadar önemsiz değil mi?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder