Yaş 30 oldu olgunlaştım artık havalarına girmek istemem ama bebekli hayatım başlayalı beri bazı şeyleri artık farklı görüyorum diyebilirim.
İnsan yavrusu en zor büyüyen canlı olsa gerek sürekli bir ilgi ve emek sarf etmek gerekiyor bu muhtaç canlıya. Ama en meşakkatli ve en güzel anlar birarada ya da peşpeşe yaşanıyor ne hikmetse.
Bu sabah miniğimi doyururken fark ettim ki bebeklerin alabildikleri her sevgi kırıntısına ihtiyaçları var. Ve bunu sadece bir kişi çok zor başarabilir. Anneliğin zorluğu çoğu zaman bu işi yalnız yapmak zorunda kalmaktan ileri geliyor. Yoksa geri kalan her şey ama her şey çok zevkli..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder