Bu platformda bir yerim olduğunu unutmuşum, yıllar olmuş yazmayalı. Bu öncekileri yazan ben miyim hakikaten? Ne de umutlu ve safmışım.
Bir numarayı iki numara takip etti, yorgunluğa yorgunluk, endişeye endişe, bir kısım mutsuzluklara bir kısım mutsuzluk eklendi.
Yer ve zaman hariç geri kalan şeyler aynı sayılır. Durağan ve temposuz bir hayat akıyor; bir deniz fenerinin üstünde durup akışa bakıyorum. Fırtına dinmiyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder